Köy Muhtarı: Mühür Kimde?

Bir mühür, çamurlu bir yol ve boş bir kasa. Gerisi senin hikâyen. Kırkharman'da bir sabah uyanıyorsun. Postacı Fikret kapıda: "Hayırlı olsun muhtarım! Mührü Şevket'ten zor aldık, masaya vidalamış." Köyün adını sen koyuyorsun; gazete o adla çıkıyor ve kariyerin boyunca senin hakkında yazıyor. SÖZ VERMEK KOLAY, TUTMAK ZOR Kartlarda üçüncü bir yol var: "Söz veriyorum." Para şimdi çıkmıyor, ama isimli bir köylüye vadeli borçlanıyorsun. Cemile Teyze'nin sağlık evini süresinde kurarsan gazete manşet atıyor, meydanda seni övüyor, sandıkta oyun artıyor. Kuramazsan aynı kadın "demiştin muhtarım" diye kapına dayanıyor, küsüyor ve rakibin bunu diline doluyor. Verdiğin sözler defterde, kırdığın sözler sandıkta. KARARIN PEŞİNİ BIRAKMIYOR "Ramo'nun yolu"nu açtın mı? Birkaç dakika sonra Kenan elinde tutanakla kapıda: "Bu yol senin imzanla açıldı muhtar." Kartlar tek atımlık olaylar değil, birbirine bağlanan bir hikâye. SEÇİM GECESİ: SANDIK SANDIK Tek bir yüzde saymıyoruz. Sandıklar tek tek açılıyor ve her biri senin gerçek oyunundan geliyor: çarşı sandığı esnafa ne yaptığını, cami avlusu hizmeti, gençlerin köşesi sahayı, küskünler kahvesi kırdığın kalpleri anlatıyor. Sonuç yüzde 47-53 arasındaysa perde açılıyor: İTİRAZ, yeniden sayım. Kazandığında mühürlü bir gazete manşeti çıkıyor; tek dokunuşla paylaşıyorsun. SEN YOKKEN KÖY YAŞIYOR Kapatmadan önce müttefiğini yola yolluyorsun: "Bakkal Salih ilçeye dosya götürsün." Gerçek saatler işliyor; heybesinde ne var, ancak açınca öğreniyorsun. Rakibin de boş durmuyor: sen yokken binana ruhsat şikâyeti hazırlıyor. Erken dönersen dilekçeyi masada yakalıyorsun, geç kalırsan bina mühürlenmiş oluyor. Uygulamayı açtığında kuru bir toplam değil, yokluğunda çıkmış bir gazete sayısı karşılıyor seni. KOLTUK SESSİZCE GİTMİYOR Dönem doldu ve eşiği tutturamadın mı, meclis seni kürsüye çağırıyor. Üç savunma, her biri sayaçlı: "Vaat ettiklerin nerede?" İyi savunursan güven tazeleniyor, süre uzuyor. Kötü savunursan azil geliyor, ama en azından dövüşerek düşüyorsun. BEŞ BASAMAK, SIRAYLA Muhtarlık, Belediye Başkanlığı, Milletvekilliği, Bakanlık, Zirve. Her basamak kilitli: köyde başarılı olmadan beldeye geçemezsin. Her basamakta başka bir yere taşınıyorsun. Toprak yol asfalta, asfalt bulvara, bulvar mermer tören meydanına dönüşüyor. Zirvede köprü, baraj, nükleer santral ve uzay üssü senin imzanı taşıyor. Terfi ederken yanına en fazla üç müttefik alıyorsun; geride bıraktığın küskün, bir sonraki kademede rakibinin danışmanı olabiliyor. HALK SANA BİR AD TAKIYOR Mitinglere para saçana "Eli Açık Muhtar", sözünü tutana "Sözünün Eri". Lakabın gazetede ilan ediliyor ve kademe atladıkça büyüyor. Dönem sonunda icraat karnen çıkıyor: İmar, Halkla İlişkiler, Verilen Sözler, Afet Yönetimi. Notuna göre altın, gümüş ya da kıl payı mührünü alıyorsun. HAFTALIK SANDIK KUPASI Her pazartesi Türkiye'deki herkese aynı köy açılıyor: aynı arazi, aynı kartlar, aynı süre. Fark yalnız beceri. Kasa paketleri kapalı, ana kaydına dokunulmuyor. YAŞAYAN BİR KÖY Ekranı sürükle, köyün üstünde dön. Gölgeler uzuyor, akşam olunca pencereler birer birer yanıyor. Koyunlar meraya çıkıyor, traktör yoldan geçiyor. Kimse dekor değil: her köylünün adı, mesleği ve sana bakışı var. Aynı iki bina da yok. Gelirin çoğu yapının önünde kese olarak birikiyor: toplarsan katlanıyor, uğramazsan taşıp kayboluyor. İnternet gerekmez. Tek elle oynanır. Reklam yok.